Το πιο γλυκό ψωμί Λαϊκό παραμύθι (Λογοτεχνία Α΄ Γυμνασίου)

 Οι μαθητές/τριες της Α΄Γυμνασίου γράφουν το δικό τους παραμύθι

«Το μαγικό δοξάρι»

  Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένα κορίτσι που το έλεγαν Σοφία και ήθελε να γίνει σπουδαία βιολίστρια. Μια μέρα η γιαγιά της, της αγόρασε ένα βιολί και όπου και αν βρισκόταν έβγαζε το δοξάρι και έκανε ότι παίζει.

-Δεν παίζω πολύ ωραία; ρωτούσε όποιον περνούσε από δίπλα της, γεμάτη περηφάνια.Στην πραγματικότητα δεν ακουγόταν καμιά μελωδία αλλά ένας περίεργος ήχος.  Αν μια μελωδία δεν της έβγαινε τα παρατούσε. Με λίγα λόγια ήθελε να κάνει τη μουσικό χωρίς να κουράζεται.

  Μια μέρα, ενώ βρισκόταν στη θάλασσα έβγαλε το βιολί από τη θήκη του και άρχισε να «γρατζουνάει» με το δοξάρι της. Τότε την πλησίασε ένας περίεργος κύριος.

-Απ΄ ότι ακούω είσαι πολύ καλή στο βιολί.

-Ναι, καλή είμαι, απαντάει η Σοφία, αλλά αυτό το δοξάρι δεν παίζει αυτό που σκέφτομαι εγώ. Δεν είναι καθόλου υπάκουο και βγάζει αυτόν τον περίεργο ήχο.

Ο κύριος της χαμογέλασε και της είπε:

-Θα σου δώσω εγώ ένα «μαγικό» δοξάρι που θα παίζει μόνο του, αλλά με μία προϋπόθεση: εσύ θα πρέπει να μελετάς μια ώρα κάθε μέρα μουσική. Μετά τη μελέτη το δοξάρι θα κουνιέται μόνο του και θα παίζει αυτό που σκέφτεσαι.

Έτσι και έγινε. Σε λίγες μέρες η Σοφία έγινε μια διάσημη βιολίστρια και όλοι ήθελαν να την έχουν στην ορχήστρα τους.

Μια μέρα η Σοφία κουράστηκε να μελετάει μουσική και σκέφτηκε ότι αφού είναι πια διάσημη δε χρειάζεται να συνεχίσει τη μελέτη.

Πράγματι σταμάτησε αμέσως. Το ίδιο βράδυ θέλησε να παίξει μια καινούργια μελωδία που σκέφτηκε, όμως το δοξάρι δεν έπαιζε τις νότες που ήθελε, αλλά έναν εκκωφαντικό ήχο. Η Σοφία θύμωσε και πέταξε το δοξάρι. Την επόμενη μέρα πήγε και αγόρασε πολλά δοξάρια αλλά δεν υπήρχε κανένα που να παίζει από μόνο του. Η Σοφία έγινε δυστυχισμένη.

Όμως αγαπούσε πολύ τη μουσική και μια μέρα ξανάρχισε να παίζει με επιμονή. Χρειάστηκαν πολλοί μήνες για να βγάλει τη μελωδία που ήθελε αλλά στο τέλος τα κατάφερε.

Τότε η Σοφία συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν το «μαγικό» δοξάρι αυτό που την έκανε να παίζει όμορφες μελωδίες αλλά η μελέτη και ο καθημερινός κόπος. Το ίδιο βράδυ ξαναβρήκε το «μαγικό» δοξάρι, αλλά δεν της ήταν πια χρήσιμο.

Η Σοφία ακολούθησε τη συμβουλή του περίεργου κυρίου, μελετούσε κάθε μέρα και έγινε μια διάσημη-επιτυχημένη μουσικός.

                                                                                ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Α4)

Ο Μεμέτ

    Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα μαγικό δάσος στην Καραϊβική ζούσε ένα παράξενο ζώο που το έλεγαν Μεμέτ. Είχε μια μεγάλη φουντωτή ουρά, μεγάλα γυαλιστερά μάτια και ένα παράξενο κεφάλι. Για την εμφάνιση του τον κορόιδευαν και για αυτό το λόγο ένιωθε άσχημα..

   Ένα πρωινό καθόταν στο ποτάμι πολύ στεναχωρημένος και ξαφνικά εμφανίστηκε μια μικρή νεράιδα. Εκείνη τον ρώτησε γιατί είναι στεναχωρημένος κι εκείνος με δάκρυα στα μάτια του είπε ότι όλοι τον κορόιδευαν για την εμφάνιση του. Η νεράιδα του είπε ότι θα τον κάνει να γίνει σαν τους άλλους αν εκείνος το θέλει. Ο Μεμέτ απάντησε κατευθείαν το ναι. 

     Αμέσως η ευχή πραγματοποιήθηκε και αποφάσισε να πάει μια βόλτα στο δάσος αλλά τα ζώα τον ρωτούσαν ποιος είναι, δεν τον αναγνώριζαν. Στεναχωρημενος ο Μεμέτ που δεν τον αναγνωρίζουν, αποφάσισε να πάει στον βασιλιά του μαγικού δάσους. Εκείνος τον συμβούλεψε να ξαναγίνει όπως ήταν και να μιλήσει σε όλα τα ζώα ότι όλοι μπορεί να είμαστε διαφορετικοί αλλά εξίσου ίσοι και σημαντικοί.

      Γυρίζοντας ο Μεμέτ από το δάσος προσπάθησε να βρει την νεράιδα. Μολις την είδε της ζήτησε να τον μετατρέψει όπως ήταν αρχικά. Αυτή το έκανε και ο Μεμέτ ένιωσε πολύ χαρούμενος και φώναζε ότι είναι ωραίο να είσαι διαφορετικός από τους άλλους,....

Γιάννης Στεργιούλας (Α5)