ΡΑΨΩΔΙΑ ω (στ. 265-377)

 Στ. 265: Από όσα είδαμε μέχρι τώρα, βγαίνει το συμπέρασμα πως οι βασιλιάδες και τα μέλη της βασιλικής οικογένειας στην ομηρική κοινωνία, είχαν πρακτικές γνώσεις και επιδεξιότητες. (πχ ο Οδυσσέας φτιάχνει σχεδία και κρεβάτι πάνω σε κορμό ελιάς, η Πηνελόπη υφαίνει αργαλειό, ο Λαέρτης ασχολείται με την αγροτική παραγωγή). Όχι μόνο δε θεωρούσαν την ενασχόληση αυτή ντροπή αλλά ίσα ίσα τιμητική.

Στ. 305-306: σύμφωνα με το τυπικό της φιλοξενίας, ο Οδυσσέας θα έπρεπε να ανταποδώσει τα δώρα στον υποτιθέμενο ξένο.

Στ. 334 : Το πέταγμα ενός πτηνού στα δεξιά (σε σχέση με το θεατή που κοιτούσε προς το Βορρά) πίστευαν ότι ήταν καλό σημάδι.

Στ. 338-339 :Οι αρχαίοι Έλληνες έριχναν στάχτη στα μαλλιά και στο πρόσωπό τους ως ένδειξη πένθους.

Στ. 354-8: Με το ίδιο σημάδι έγινε η αναγνώριση του Οδυσσέα από την Ευρύκλεια, τον Εύμαιο και το Φιλοίτιο. Στο Λαέρτη δίνει επιπλέον αποδείξεις σχετικά με το κτήμα και τα δέντρα.

Στ. 373: Πάλι τονίζεται το ηθικό σχήμα ύβρις-νέμεσις-τίσις καθώς και ο ρόλος των θεών στην αποκατάσταση της ηθικής τάξης.

 

ΤΥΠΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΟΥ

1) Απομόνωση των δυο ατόμων (οι υπόλοιποι βρίσκονται στην αγροικία)

2) Μεταμόρφωση του ενός ή πλαστή ιστορία (στ. 327-336)

3) Ομολογία της αληθινής ταυτότητας (στ.344-349)

4) Δυσπιστία του άλλου προσώπου και απαίτηση αποδείξεων (στ. 351-2)

5) Αποδεικτικά στοιχεία (στ. 354-8)

6) Αναγνωρισμός και εκδηλώσεις χαράς (στ. 367-370)

 

ΕΙΚΟΝΑ ΛΑΕΡΤΗ

Ο Λαέρτης είναι απομονωμένος στα χωράφια, κουρασμένος, παραμελημένος, ρακένδυτος, βρώμικος και τσακισμένος από το πένθος. Φαίνεται όμως εργατικός και έμπειρος. Το κύριο μέλημά του είναι να μάθει τι απέγινε ο Οδυσσέας, ενώ όταν παίρνει κάποιες πληροφορίες από τον υποτιθέμενο επισκέπτη, ξεσπάει σε κλάμα και θρήνο. Μετά την ομολογία του Οδυσσέα είναι επιφυλακτικός και διστακτικός, ενώ ζητάει αποδείξεις. Τέλος, σχεδόν λιπόθυμος ,πέφτει στην αγκαλιά του Οδυσσέα.